GMH/ÍNDICE A-Z

473
1394, febreiro, 28
sentenza

Sentenza dada por Ares Fernßndez, chantre e vigairo do bispo, no preito entre o cabido e Xoana Gonzßlez e o seu marido, Afonso Cabeza, sobre tres puzais de vi˝o sobre unha vi˝as en Gomariz.

ACOu, Escrituras XVIII, 29

Sabean quantos esta carta de sentenša viren commo perante Ares Fernandes chantre enna igleia dĺOurense et vigario geeral por lo onrrado padre e se˝or don Pero Dias doutor en decretos por la gra de deus et da santa igleia de Roma obispo dĺOurense et en presenša de min Franšisco Yanes notario publico da cidade dĺOurense por lo bispo e por la igleia desse lugar e das tests. que adeante son escriptas, pleito passou perante o dito vigario ontre Affonso Fernandes coego dĺOurense por nomme do cabidoo desse lugar cujo procurador disso que era da huna parte et da outra parte Johana Gonšalves e Affonso Cabeša seu marido moradores en Ourense, enno qual dito pleito o dito Affonso Fernandes coego demandou aos ditos Johana Gonšalves e Affonso Cabeša seu marido disendo que en commo posesen testašon e enbargo en tres pušaas de vi˝o de lagar que Gonšalvo Lourenšo lavrador morador en Ourense enna rua do Canpo avia de dar de foro ao dito cabidoo por tres leyras de vi˝a que jasen en termino dĺOurense hu chaman Gomaris, as quaes ditas tres leyras de vi˝a disso que dera ao dito cabidoo Gonšalvo Anes coego que foy dĺOurense segundo que se conten en huna carta de contrauto escripto en pargamino de coyro e firmado do nome e sinal de Estevo Peres rašoeiro notario e chanšeller da dita igleia dĺOurense segundo que por el parešia que o dito Afonso Fernandes coego logo presentou ante o dito vigario. Enno qual dito contrauto se conten que o dito Gonšalvo Anes coego que deu as ditas tres leiras de vi˝a ao dito cabidoo por que lle fesessen huun aniverssario por sua alma en cada huun anno para senpre en tal dia commo se el fignasse segundo que se mellor e mays conpridamente se conten enna dita carta de contrauto, a qual levou para garda do dito cabidoo. Et pediu ao dito vigario que por sua sentenša mandase aos ditos Johana Gonšalves e Afonso Cabeša seu marido que lle leyxassen e desenbargassen os ditos tres pušaas de vi˝o que assy enbargaran ao dito cabidoo en mao do dito Gonšalvo Lourenšo lavrador que lle avia de dar de foro das ditas vi˝as, et outrossy pediu ao dito vigario que por essa meesma sentenša mandasse aos ditos Johana Gonšalves e Afonso Cabeša seu marido que non demandassen nen enbargassen mays daqui endeante as ditas vi˝as nen as novidades delas. Et o dito vigario feso pregunta aos ditos Johana Gonšalves e Affonso Cabeša que respondian contra a dita demanda, et os ditos Johana Gonšalves e Affonso Cabeša diseron que era verdade que enbargaran os ditos tres pušaas de vi˝o ao dito Gonšalvo Lourenšo por quanto diseron que as ditas vi˝as que as mandara o dito Gonšalvo Anes coego aa dita Johana Gonšalves segundo que se conti˝a en huna crausula do testamento do dito Gonšalvo Anes escripta en pargami˝o de coyro e firmada do nome e signal de Afonso Garšia notario dĺOurense segundo que por ela parešia que logo presentaron ante o dito vigario, enna qual se conten que o dito Gonšalvo Anes coego que mandara as ditas vi˝as aa dita Johana Gonšalves, a qual levou para garda do seu dereito, et por ende diseron que os ditos tres pušaas de vi˝o que eran seus e pediron ao dito vigario que livrasse o que achasse por dereito. Et o dito Afonso Fernandes disso que o dito Gonšalvo Anes coego que primeiramente dera as ditas vi˝as ao dito cabidoo e por ende que as non podia mandar despois aa dita Johana Gonšalves nen a outro alguun, et pediu ao dito vigario que sen enbargo da dita clausula e do allegado porla outra parte que non avia lugar, que lle mandasse desenbargar os ditos tres pušaas de vi˝o et por essa meesma sentenša mandasse que as ditas vi˝as ficassen livres e desenbargadas ao dito cabidoo e a el en seu nome sen enbargo dos ditos Johana Gonšalves e Afonso Cabeša seu marido e da dita sua crausula de testamento. Et sobresto as ditas partes diseron e rasoaron do seu dereito ata que concluyron e pediron ao dito vigario que visse as ditas cartas de contrauto e crausula e livrasse ontre as ditas partes commo achasse por dereito sen perlonga de juyso. Et o dito vigario ouvo o dito pleito por concluso e assignou šerto praso para dar sentenša enno dito pleito e dende endeante para de cada dia. Et ao praso que lles foy asignado as ditas partes parešeron ante o dito vigario e pediron sentenša, et o dito vigario seendo en lugar de julgar, as partes presentes et sentenša demandantes non feriado, o dito vigario deu huna sentenša por palavra en esta maneira que se sigue: disso que achava que a dita Johana Gonšalves que avia daver a meetade dos ditos tres pušaes de vi˝o por quanto disso que achava que era ja parešido o froyto das ditas vi˝as quando morrera o dito Gonšalvo Anes coengo et por ende disso que mandava que a dita Johana Gonšalves e o dito seu marido que ouvessen a meetade dos ditos tres pušaas de vi˝o deste dito anno, et mandou que o dito cabidoo que ouvese a outra meetade, et por essa mesma sentenša mandou que as ditas vi˝as que ficassen daqui endeante ao dito cabidoo livres e quitas para senpre segundo que se conten enno dito contrauto por que as o dito Gonšalvo Anes coego deu ao dito cabidoo para o dito aniversario non enbargante a dita crausula de testamento por que as o dito Gonšalvo Anes mandara aa dita Johana Gonšalves. Et disso que assy o pronunšiava e mandava por sua sentenša. Et o dito Afonso Fernandes coego disso que assy resšebia a dita sentenša en nome do dito cabidoo. Dada foy a dita sentenša en Ourense dentro enna igleia catedral de San Marti˝o, sabado viinte e oyto dias do mes de fevereiro, anno do nasšemento do nosso se˝or Jhesu Cristo de mill e tresentos e noveenta e quatro annos. Tests. que foron presentes Gil Rodrigues mestrescola e Diego Fernandes e Pero Fernandes de Seabal coegos dĺOurense e Afonso Pedreiro notario e outros.

Et eu Franšisco Yanes notario sobre dito a esto que dito he presente foy e o escrivi e aqui meu nomme e meu signal puge por testimunyo de verdade que tal he.

(sinal)

Foy tayxada esta sentenša por lo chantre en viinte e quatro di˝eiros.